"Fie is in rust" schreef Hilde in een e-mail naar mij. Gelijk heeft ze! En dat stilstaan niet hetzelfde is als niet groeien, dat heeft ze ook correct! Ik ben wat in rust. Hilde, dat is mijn dans'lerares'. Een supermadam, met fijne lessen. En toch ga ik tegenwoordig nog heel weinig bewegen op donderdagavond. Hilde omschreef het terzelfdertijd als een stukje Fie dat in Honduras gebleven is, en daarin heeft ze waarschijnlijk ook voor een stuk gelijk. Maar dat hoeft niets slecht te zijn, het feit dat ik nu wat minder (uit de) dans (haal). Het is een deel van het geheel, van het proces.
In het algemeen voel ik me eigenlijk al een pak rustiger dan twee weken geleden. Nadat een collega me deed beseffen dat ik wat te 'veel' nodig had (ik weet niet goed hoe het al typend uit te leggen), besefte ik het zelf ook ineens. Ik besloot het die week wat rustiger aan te doen, en mezelf niet druk te maken in de toekomst (werk voor school dat niet NU hoeft af te zijn). Dat heeft ervoor gezorgd dat ik een zalige kalmte heb ervaren, waardoor ik nu een beter evenwicht gevonden heb tussen werken en ontspannen.
Groot nieuws ook nog in dit bericht: Vincent en ik gaan een huis kopen! 't Is te zeggen, dat wisten jullie natuurlijk al ;-), maar we hebben een huis gevonden! Vorige week maandag gingen we het bezichtigen, en we hadden meteen allebei zo'n "wauw-gevoel". We maakten diezelfde avond een nieuwe afspraak, om samen met Rudy nog eens te gaan kijken. Dat was afgelopen vrijdag, en die avond deden we een bod. Zaterdagmiddag lieten de eigenaars ons weten dat ze ons graag als de nieuwe eigenaars zouden zien! SUPER!
Het is allemaal vrij snel beslist, maar een goed gevoel kan je best maar volgen vinden we! Nu is de 'onderhandeltocht' bij de banken begonnen, want we zouden graag een dossier indienen binnen een tweetal weken. De compromis gaan we hopelijk deze week nog tekenen. We gaan ervan uit tegen volgende zomer in ons eigen huisje te wonen! Ik kijk er al naar uit!
